Oases van rust net buiten Istanbul

Als je als toerist enkele dagen in een grote stad stad bent, dan trekt vaak de stilte en de rust van de natuur. Maar hoe kom je daar? In Istanbul heb je dan de unieke mogelijkheid om voor geen geld weg te varen naar één van de kleine autoloze eilanden net voor de kust.

Istanbul is een drukke stad, met veel te doen. Soms te veel, en dan wil je misschien wel even weg van al die drukte, dat verkeer, al die mensen en de hitte. Een tochtje de stad uit is vaak een oplossing om weer tot rust te komen en even wat wat anders te doen. Maar hoe kom je ergens waar het wat rustiger is en je iets anders beleven kan?

In Istanbul is dit zeer goed mogelijk. Net buiten de stad ligt een eilandengroep waar je met gemak kan komen. Op een van de eilanden aangekomen, waan je je in een oase van rust vergeleken met de stadse drukte en – in de zomer – de hitte van Istanbul. Met de veerboot vanuit het centrum van de stad kost dit nog geen uur.

Prinseneilanden
Op de eilanden zijn geen auto’s. Deze zijn, met uitzondering van publiek dienstvervoer zoals de brandweer, sinds 1920 niet toegestaan. Het vervoer gaat er met paard-en-wagen, met de benenwagen of per fiets, en werkelijk alles gaat op zijn gemak.

Je kan er rustig lopen, genieten van een terrasjes, een fiets huren en zelfs zwemmen, wat in Istanbul zelf niet echt kan. Daarmee is de eilandengroep een zeer eenvoudige oplossing als je op zoek bent naar wat rust en verkoeling tijdens een verblijf in Istanbul.

Ze heten de Prinseneilanden, en ze liggen vlak bij de kust van het Aziatische deel van Istanbul. Het zijn er in totaal negen en met de publieke veerpont kan je voor slechts een paar euro bij vier eilanden komen.

Büyükada, het laatste en grootste eiland is net iets groter dan vijf vierkante kilometer. Het kleinste eiland is slecht 40 vierkante meter en is volledig groen. Net als de andere kleinere eilandjes is hier geen bewoning, en komt de veerboot hier dan ook niet.

Aankomst bij de eerste eilanden
Na een klein uurtje ben je al op het eerste eiland. Eerst vaart de boot even naar Kadiköy in het Aziatische deel, waar je uiteraard ook kan opstappen, maar daarna vaart de veerpont in rap tempo naar Kmah Ada, wat treffend ‘het eerste eiland’ betekent.

Al van ver kan je de begroeide rotspartij aan zien komen. Op een warme zomerse dag zie je bij aankomst tientallen mensen zwemmen bij het kleine strandje naast de haven. Op een zomers dag kan dit strandje overigens zeer druk zijn.

Als je besluit te blijven zitten, kom je na vijftien minuten aan op Burgaz. Dit eiland -wellicht het mooiste van de vier- is vernoemd naar een fort dat er ooit gestaan heeft en gebouwd is in opdracht van Alexander de Grote. Het eiland draagt vooral een Grieks karakter. Zo vind je er twee Griekse kloosters, en volop Griekse gerechten.

Een rondje lopen over het eiland is goed te doen. Het gaat wel op en neer, wat het niet eenvoudig maakt als het erg warm is en de zon hoog staat maar zo kom je wel langs alle bezienswaardigheden. Bovendien zijn er genoeg strandjes waar je even kan uitrusten.

Een alternatief is om met de koets een rondje te maken over het eiland. Dertig Turkse lira is de groepsprijs voor een ritje om het eiland heen, wat neerkomt op achttien euro. Om aan de andere kant van het eiland te raken, betaal je de helft. Daar vind je een restaurant en een mooi strand met een wijds uitzicht over de zee.

De paard-en-wagen is het meest gangbare vervoersmiddel op alle eilanden en de prijzen zijn vergelijkbaar. Maar ook kan je overal met gemak een fiets huren voor een euro per uur. Op Burgaz ligt er een fietsenverhuurbedrijfje aan de kade, naast een half dozijn visrestaurantjes.

Cultuur
Een bezoekje brengen aan de eilanden is niet alleen een goede keuze om even rustig van de natuur te genieten, of voor een frisse duik in de zee, maar het is ook een goede locatie om ook iets van de cultuur, historie en diversiteit te leren. Zo heeft elk eiland zijn eigen historisch karakter. Daar waar het tweede eiland een Griekse achtergrond heeft en het eerste eiland voornamelijk een Armeense, is het derde eiland een echt Turks eiland.

Heybeliada, het derde eiland kende tot de jaren zeventig van de vorige eeuw het Grieks opleidingsklooster Halki Seminary, maar dit werd door de Turkse regering gesloten, omdat het niet ondergeschikt was aan de staat. Ook herbergt dit eiland Kamariotissa, de laatst gebouwde kerk voordat Constantinopel door de Turken veroverd werd.

Op dit eiland komen in de zomer vooral veel families om te picknicken met een barbecue. Dit geeft het eiland een uniek karakter mee. Je vindt ze vooral in het park van het eiland, waar ook vaak spontaan muziek wordt gemaakt en gedanst wordt.

Maar het eiland wordt ook ingenomen door een Turkse legerbasis en is daarom niet overal toegankelijk. Je moet bovendien niet al te vreemd opkijken als je militairen ziet patrouilleren over het strand.

Büyükada
Het laatste en grootste eiland, dat vooral een Joodse traditie kent en nog altijd een grote Joodse gemeenschap herbergt, is tevens de meest populaire bestemming. Hier op Büyükada is ook een aantal hotels te vinden.

Net als op de andere eilanden is hier geen gemotoriseerd verkeer toegestaan. Alles gaat met de paard-en-wagen en de fiets. Als je vanaf de boot links omhoog loopt kom je vanzelf terecht op een centraal pleintje met ruim vijftig wagens die daar op een ritje wachten. Fietsverhuurbedrijfjes vind je op dit eiland rondom het centrum van het dorpje waar de boot aanmeert.

Een van de populaire bestemming is het vijftienhonderd jaar oude Ayia Yorgi, een kerk en klooster boven op een van de heuvels. Deze heuvel biedt een fantastisch uitzicht en een restaurantje. Om bij de kerk te komen, kan je opnieuw de rijkoets nemen of om het eiland heen lopen en aan de voet van de heuvel, in het midden van het eiland, zijn er ezels om je de heuvel op te helpen.

Maar ook hier kan je met gemak te voet het eiland zodanig ontdekken. Loop linksom of rechtsom langs de kust, of loop recht omhoog de eerste heuvel op. Als je een beetje afwijkt van de gangbare routes, ben je al vrij snel in de ongerepte natuur waar je zelfs lopslopende paarden tegen kan komen maar ook grote (en soms leegstaande) villa’s vindt.

Praktisch

Het is vrij eenvoudig om op de eilanden te komen. Een snelle veerboot gaat regelmatig, één of twee keer per uur en de opstapplaats Kabatas ligt dicht bij Taksim, het centrale plein van het Europese deel. Vanaf Taksim kan je de kabeltrein (Füniküler) naar de kade nemen. De centrale ingang is dezelfde als die van de metro.

Kabatas is tevens de beginhalte van de moderne tram die de kust van het Europese deel van Istanbul verbindt met het oudste deel van de stad, de beroemde Gouden hoorn met zijn Paleis, de Oude Bazaar, de grote moskeeën en de meeste hotels.

Kaartjes voor de tram, funiculaire en de boot kan je telkens bij de ingang kopen. Let trouwens goed op wanneer de boten weer vanaf de eilanden vertrekken. De tijden hangen bij de ingang van de wachtruimte. De tijden in het weekend kunnen verschillend zijn met de doordeweekse vertrektijden.

Op de veerboot hoef je je overigens niet te vervelen. Het kan er zeer gezellig zijn. Er zijn drankjes en hapjes beschikbaar en iedereen babbelt er rustig op los. Je kan buiten de unieke omgeving om, ook genieten van de mensen en de sfeer. Een rondje lopen op de boot is gewoon toegestaan en zeer zeker ook de moeite waard.

Zie hier alle foto’s op een rijtje en een kleine selectie hieronder.